Legenda o powstaniu Jeleniej Góry

Na początku wieku XII, w około 1100 roku książę Bolesław Krzywousty, wraz z wrocławskim palatynem Piotrem Włostem odwiedził Dolny Śląsk, zachodnią prowincję swojego państwa. Przebywając na kasztelańskim zamku w Strzegomiu, Bolko poczuł zmęczenie podróżą i zaczął myśleć o odpoczynku. Kasztelan strzegomskiej warowni zaoferował władcy odpoczynek w nadbobrzańskich lasach, które tamtego czasu obfitowały licznie w zwierzynę. Ze Strzegomia Krzywousty wyruszył w drogę ku rzece Bóbr. Jadąc podziwiał piękno dolnośląskiej ziemi, pokrytej łagodnymi pagórkami i wiekową puszczą. Rzeki tu były pełne ryb, a bory i łąki pokrywały piękne trawy i kwiaty. Książę wraz ze świtą zatrzymał się w końcu w starym, jeszcze z czasów króla Chrobrego dworze rycerza Strupicza w Górach Kaczawskich. W drewnianym dworze oczy księcia przykuły jelenie skóry, którymi pokryte były gęsto ściany. Księciu przyszła od razu ochota na polowanie. Zapomniał o zmęczeniu i na kolejny dzień zapowiedział wielką łowną wyprawę. Następnego dnia rycerze dość późno wstali i nim wyruszyli w las, słońce było już bardzo wysoko. przeprawili się w bród na Bobrze. Później udali się lewym brzegiem rzeki Kamiennej w Góry Izerskie. Łowy okazały się bardzo udane. Do tego stopnia, że książę Bolesław po ubiciu 3 jeleni, tak się zapalił do polowania, że nie chciał słyszeć o powrocie do dworu przed zmierzchem. Książę niemal upolował jeszcze jednego, ogromnego jelenia, lecz ten zniknął mu w gęstwinie boru pomiędzy drzewami. Myśliwi przeczekali noc w Górach Izerskich. Nazajutrz, teraz już wczesnym rankiem wybrali się w podróż powrotną. Zmachane konie szły jednak wolno po górskich zboczach i gdy wojowie dotarli pod Domową Górę słońce dawno już było za horyzontem. Właściciel dworu, Strupicz, podjął decyzję, że przeprawa teraz przez Bóbr jest zbyt niebezpieczna i zarządził nocleg na zboczu Domowej Góry.

---

Polecane strony:
kserokopiarki warszawa | portal ogłoszeniowy | słupki ogrodzeniowe | balustrady nierdzewne | Domki w Rowach